İnsan xarakterinin ən sərt halı nədən xəbər verir

Leyla Sarabi

İnsan xarakterinin ən sərt, rəndələnmiş halına lakonik xarakteristika versəm, dirijor deyərdim.

Ümumiyyətlə təsəvvürümdə dirijor peşə yox termin kimi canlanır. Düşün ki, pandemiyanın xəfifləyib, yerə göyə sığmayan azadlığından xəbər verən o qaynar günlərinin birində səyahət çemodanını yığırsan. Doldurduqca bitməyən əşyaların, hər günə, hər hadisəyə uyğun libaslarını üst-üstə sıxışdıra, sığışdıra bilmirsən. Bağlayıb bir yerə toplamağa gücün yetməyən çemodanın hər ucundan rəngli bayraq kimi azadlığa can atan həmin paltarlara bənzəyir duyğularımızın ifratı...

Amma onsuz da olmaz, yox bu da mənimlə olsun dediyin vaciblərin... Məncə həyatın özüdür bu hazırlıq ayini. İl ərzində beynimizi yoran əhatəmiz, qaçıb qovduğumuz məqsədlərimiz, tənzimləyə bilmədiyimizi hərarətimiz, problemlərimizi çözməkdə aciz qalan körpə zavallı bədənimiz...

"Beynimizlə düşünüb, qəlbimizlə duyuruq" adlı ümumdünya həqiqətinə inanmıram. Əslində bütün bədənimizlə nəfəs alırıq. Dərimiz bizim bu dünya ilə sərhədimizdir. Bizi dünyanın, dünyanı da bizim vəhşətimizdən qoruyur. Bəs biz onu qoruyuruqmu? Çox yaxın keçmişə baxanda dərimin içini zibil qabına döndərdiyimin fərqinə varıram. Limitsiz fikir qırıntıları ilə bəslədiyim bədənim, həzm edə bilmədiyim hadisələr məsamələrimi kir-pasla doldurub. Mən mədəmə ağır gələn problemləri uda bilməyib özümü nəzarətsiz qoymuşam. Ona görə düşünürəm ki, bütün orqanizmi əlinə yığıb sahmana sala biləcək dirijor obrazına möhtacıq. Elə özümüzdən yaratdığımız, elə özümüzə qənim diktator...

Zərəri bizdən zorla uzaq tutan, kökdən düşən orqanımızı ən doğru musiqi ladına kökləyən, yeri gəlsə, içimizdəki orkestri xaric küylərimizə görə saatlarla danlayan öz xəmirimizdən yapdığımız dipdiri çubuqlu sehrbaz.