120 dəqiqəyə sığmayan final və ya Messinin top istəyən baxışları

Dünya çempionatı bitdi. Kubok sahibini tapdı. Stadion sevinc və göz yaşlarını eyni anda gördü. Amma mənim yadımda qalan qol olmadı.

Yadımda qalan Messinin top istəyən baxışları oldu. Elə bil o da hiss edirdi ki, zaman onun xeyrinə işləmir. Böyük futbolçular da bəzən vaxta qalib gələ bilmirlər.

Ferran Torresin həlledici zərbəsi... tora gedən, amma hesab lövhəsinə yazılmayan ikinci top. Futbolun qəribəliyi də elə budur. Bir an səni dünyanın ən xoşbəxt adamına çevirir, növbəti an isə sevincini əlindən alır.

Argentinanın qırmızı vərəqədən sonra geri çəkilməyəcəyini düşünürdüm. Elə də oldu. On nəfərlə oynayan komanda bəzən on bir nəfərdən daha çox qaçır. Çünki həmin məqamdan sonra ayaqlar yox, xarakter işləyir.

Finalın son dəqiqələrində qaçırılan o fürsət isə tamam başqa hiss idi. Top qapının üstündən keçdi. Minlərlə insan eyni anda əllərini başına apardı. Futbolda bəzən bir neçə santimetr bütöv bir xalqın sevinci ilə kədərinin arasındakı məsafəyə çevrilir.

İspaniya ikinci dəfə dünya çempionu oldu. Heç kim bu uğurun təsadüf olduğunu deyə bilməz. Belə kuboklar bir oyunda qazanılmır. Bunun arxasında illərlə qurulan sistem, səbir və doğru seçimlər dayanır.

Argentina isə kuboku itirdi. Amma son fitə qədər mübarizə aparan komandanı məğlub adlandırmaq olmaz... Çətin qərardır... Futbol yalnız qalibləri sevmir. O, sona qədər döyüşənləri də yadda saxlayır.

Bəlkə də illər sonra bu finalın dəqiq hesabı xatırlanmayacaq, amma əlavə vaxtın gərginliyini, qırmızı vərəqədən sonra dəyişən oyunu, Messinin son ümidini və tribunaların nəfəsini çoxları unutmayacaq.

Futbolun ən böyük möcüzəsi də budur. O, doxsan dəqiqə, yüz iyirmi dəqiqə davam edir. Amma yaxşı final insanın yaddaşında illərlə yaşayır.

Dünya yeni çempion qazandı. Futbol isə bir dəfə də sübut etdi ki, onun ən gözəl tərəfi təkcə qələbə deyil. İnsanlara eyni anda sevinci də, kədəri də yaşada bilməsidir.

Və bəlkə də elə buna görə futbol sadəcə oyun deyil, o, bəzən heç bir sözün izah edə bilmədiyi hisslərin ən sadə dilidir.

Çünki bəzi finallarda çempionluğu təkcə vurulan qollar yox, vurulmayan son ümidlər də müəyyənləşdirir.

Müəllif: Adəm Abbaslı